Ιστορία ζεν: Δύο μοναχοί επέστρεφαν στο μοναστήρι τους ένα απόγευμα.  Είχε βρέξει και υπήρχαν λακκούβες με νερό στις άκρες του δρόμου.  Σ’ ένα σημείο βρισκόταν μία όμορφη νεαρή γυναίκα που δεν μπορούσε να περάσει το δρόμο λόγω μίας λακκούβας με νερό.  Ο γηραιότερος των δύο μοναχών την πλησίασε, τη σήκωσε και την άφησε στην άλλη άκρη του δρόμου και συνέχισε το δρόμο του προς το μοναστήρι.  Το απόγευμα ο νεότερος τον πλησίασε και τον ρώτησε: «Κύριε, σα μοναχοί δε μας απαγορεύεται να αγγίζουμε γυναίκες»?  Ο γηραιότερος απάντησε: «Ναι αδελφέ μου». Συνεχίζει ο νεότερος: «Μα τότε κύριε πώς σηκώσατε εκείνη τη γυναίκα στο δρόμο?» Η απάντηση του γηραιότερου: «Εγώ την άφησα στην άλλη άκρη του δρόμου, αλλά εσύ ακόμα τη κουβαλάς».